Lewis Carroll’ın Alice Harikalar Diyarında adlı eserinde Alice, yol ayrımında karşılaştığı kediye hangi yoldan gitmesi gerektiğini sorar. Kedi ise önce nereye gitmek istediğini öğrenmek ister. Alice bilmediğini söyleyince şu cevabı alır: “Nereye gitmek istediğini bilmiyorsan hangi yoldan gittiğinin hiçbir önemi yok.”
Oysa Revan, Alice’in aksine, nereye gitmek istediğini çok iyi biliyordu. Onun için yol belliydi: okuluna, çok özlediği arkadaşlarına ve sevdiği matematik dersine dönmek…
Suriye’de 2011 yılında başlayan belirsizlikler, pek çok ailenin hayatını ve geleceğe dair planlarını değiştirdi. Revan’ın ailesinin yolu da Türkiye’ye uzandı. 2013 yılında dünyaya gelen Revan, bugün Ankara’da annesi ve kardeşleriyle yaşıyor.
Matematiği seviyor, resim yapmaktan hoşlanıyor. Arkadaşlarıyla voleybol oynamak, onlarla uzun uzun sohbet etmek en büyük mutluluklarından.
En Çok Arkadaşlarını Özledi
Ancak Revan’ın hayalleri büyürken, okuluna uzanan yol giderek zorlaştı.
Ailesinin yaşadığı ekonomik güçlükler ve okulunun evlerine uzak olması nedeniyle derslerine düzenli devam edemedi. Devamsızlık yüzünden 5. sınıfı tekrar etmek zorunda kaldı. Ama okuldan uzak kalmak, Revan için yalnızca derslerini kaçırmak değildi. Arkadaşlarından, birlikte oynadıkları voleybol maçlarından, uzun sohbetlerinden de ayrı kalmak demekti.
En çok da onları özledi.
Okuluna dönemediği günlerde arkadaşlarıyla yeniden buluşacağı zamanı bekliyordu. Matematik derslerine katılmak, voleybol oynamak, sınıfındaki yerini yeniden almak istiyordu. Bütün bunlar onun için artık günlük hayatın sıradan parçaları değil, yeniden kavuşmayı beklediği şeylerdi.
Çünkü Revan’ın istediği, diğer çocuklar gibi okuluna devam edebilmekti. Ancak bunun önündeki engelleri tek başına aşması mümkün değildi.
Hayallerine Uzanan Yol Yeniden Açıldı
Revan’ın hayatında yeni bir sayfa, SGDD-ASAM ile yollarının kesişmesiyle açıldı.
SGDD-ASAM, öncelikle Revan ve ailesinin daha uygun yaşam koşullarına kavuşabilmesi için taşınma sürecine destek oldu. Ardından Revan’la gerçekleştirilen psikososyal görüşmelerde, eğitimine devam etme isteği ve karşılaştığı güçlükler ele alındı.
Revan’ın yeniden okula dönebilmesi için süreç yakından takip edildi. 5. sınıfa okul kaydı gerçekleştirildi; kırtasiye malzemeleri ve okul ihtiyaçlarına yönelik destekler sağlandı. Okula dönüşünün ardından da ihtiyaçlarının karşılanabilmesi için aileyle iletişim sürdürüldü.
Atılan her adım, Revan’ın yeniden sınıfındaki yerini almasına katkıda bulundu.
Çünkü bazen bir çocuğun hayallerine ulaşabilmesi için ihtiyacı olan şey, ona yeni bir yol göstermek değil, zaten bildiği yolu yeniden yürüyebilmesini sağlamaktır.
SGDD-ASAM’ın Revan’ın hayatındaki katkısı da tam olarak buydu. Hayallerini onun yerine kurmak değil, kendi hayallerine ulaşabilmesi için önündeki engellerin aşılmasına destek olmak.
Bugün Revan yeniden okulunda. Çok özlediği arkadaşlarıyla buluşuyor, sevdiği derslere katılıyor. Matematiğe olan ilgisi, resim yapma sevgisi ve bir gün aşçı olma hayali de onunla birlikte büyümeye devam ediyor.
11 Ekim Dünya Kız Çocukları Günü, her kız çocuğunun eğitimine devam edebildiği, yeteneklerini geliştirebildiği ve geleceğini kendi hayalleriyle şekillendirebildiği bir dünyanın önemini hatırlatıyor.
Revan’ın hikâyesi ise bize başka bir gerçeği daha gösteriyor: Bir çocuğun geleceğe umutla bakması çok kıymetli. Ama o geleceğe ulaşabilmesi için karşısına çıkan engelleri aşarken yalnız bırakılmaması da bir o kadar önemli.
Revan hangi yoldan gitmek istediğini hep biliyordu. Şimdi yeniden o yolda yürüyor.
Çünkü Revan için uzak olan okuluydu, hayalleri değil.
Ve bugün, kendisi gibi geleceğe dair hayaller kuran bütün kız çocuklarına sesleniyor:
“Herkesin hayallerinin peşinden koşmasını diliyorum. Ne kadar güçlükle karşılaşırlarsa karşılaşsınlar asla vazgeçmemeliler.”